Bączek Matematyczny i przeliczanie dla starszych przedszkolaków

Uczenie się matematyki w wieku przedszkolnym, a także u młodszych i starszych dzieci, powinno odbywać się poprzez doświadczenia i zabawę. Bardzo ważną formą nauki matematyki są gry – uczą one radzenia sobie ze stresem, porażką, wygraną. Dzięki nim dziecko może nabywać odporności emocjonalnej. Dzieci w wieku przedszkolnym są na przedoperacyjnym etapie myślenia (według koncepcji Piageta), dlatego nauka matematyki powinna przebiegać w oparciu o konkrety. Mózg uczy się przez działanie, stąd wykorzystywanie do nauki matematyki Bączka Matematycznego Grabowskiego. Myślenie malucha rozwija się podczas manipulacji przedmiotami, wykonywania ćwiczeń ruchowych i zabaw sensorycznych.

Dziecko uczy się w praktyce, nie na papierze

Najlepsze lekcje matematyki odbywają się w ruchu i w codziennych sytuacjach. W pełni zgadzam się z tym, co głosi prof. Gruszczyk-Kolczyńska, że „papierowa matematyka” nie powinna zastępować dzieciom nauki przez doświadczanie i zabawę. Jest to bardzo ważne u przedszkolaków, ponieważ ich poziom rozwoju umysłu nie pozwala na zrozumienie matematyki przedstawianej na kartkach papieru, w podręcznikach lub ćwiczeniach. Dużo łatwiej dziecko nauczy się liczyć, licząc prawdziwe przedmioty (a nie te narysowane na kartkach, których nie może dotknąć ani nimi manipulować), dobierając w pary takie same owoce czy ustawiając kubki od najmniejszego do największego.

Mózg lubi ruch i zabawę

Ruch i emocje wspierają zapamiętywanie. Im więcej zmysłów i emocji dziecko zaangażuje, ucząc się, tym szybciej i trwalej się nauczy. W czasie zabawy często wydzielają się endorfiny, które mogą wzmacniać koncentrację i motywację. Dlatego warto proponować dziecku atrakcyjne ćwiczenia, zabawy i zadania, które będą wspierały jego rozwój.

Propozycja zabawy „Bączkowe przeliczanie” (wiek 4+)

Do tej zabawy potrzebny będzie Bączek Matematyczny Grabowskiego, zestaw pierścieni oraz kostka do gry.

Zasady:

1. Gracze po kolei rzucają kostką (jeśli gra tylko dorosły i dziecko, to ważne jest, aby dorosły również grał!).
2. Dziecko, które już to potrafi – odczytuje, ile oczek wypadło na kostce. Dziecko, które nie potrafi odczytać – przelicza kropki.
3. Dziecko przygotowuje tyle pierścieni, ile oczek wypadło na kostce. (Tutaj młodsze dzieci mogą przeliczyć, a potem pytamy: „to ile jest?”, dorosły może potwierdzić: „Tak, świetnie! Na kostce było pięć i tutaj też mamy pięć pierścieni”).
4. Gracz kręci Bączkiem.
5. W czasie, kiedy Bączek się kręci, gracz próbuje nałożyć na niego pierścienie.
6. Jeśli mu się uda (nałoży wszystkie przygotowane pierścienie, zanim Bączek przestanie się kręcić), otrzymuje 1 punkt. Jeśli nie – kolejka przechodzi na następną osobę i gracz nie otrzymuje punktu w tej rundzie.

Warianty gry dla starszych dzieci (wiek 6+)

• Dodatkowe zasady: Jeśli graczowi uda się nałożyć tyle pierścieni, ile wypadło oczek na kostce, to może grać dalej, czyli kolejny raz rzucić kostką i dołożyć tyle pierścieni, ile wskazuje liczba wyrzuconych oczek. Kolejka przechodzi na następną osobę dopiero, gdy graczowi nie uda się nałożyć pierścieni z ostatniego rzutu kostką. Za każdym razem zakręcamy bączkiem.
• Dodawanie i odejmowanie: Gracz rzuca kostką 2 razy i dodaje lub odejmuje liczby, które wypadły.
• Do 30/40/50: Zadaniem graczy jest sumowanie nałożonych pierścieni i zakończenie gry, gdy nałożą na Bączka Matematycznego Grabowskiego 30, 40 lub 50 pierścieni. Oczywiście tutaj też rzucamy po kolei kostką i dokładamy tyle pierścieni, ile wypadło. Gracz rzuca kostką, kręci bączkiem i nakłada tyle pierścieni, ile pokazuje kostka. Gdy Bączek przestanie się kręcić w trakcie nakładania pierścieni, kolejka przechodzi na następnego gracza (te pierścienie, które gracz nałożył, zostają na Bączku).

Uwaga: Na Bączku musi być dokładna liczba pierścieni, dlatego ostatni gracz powinien wyrzucić na kostce tyle, ile brakuje do 30/40/50. Można zapisywać, ile pierścieni jest na Bączku, lub liczyć je w pamięci. Po skończonej rozgrywce przeliczamy pierścienie.